Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

ΝΕΝΙΚΗΜΑΜΕΝ και φετος

    Τεταρτη συνεχομενη χρονια , τερματισα φετος τον μαραθωνιο της Αθηνας.

Για το τρεξιμο μου εχω ξαναγραψει σε αλλη μου δημοσιευση.Με λιγα λογια το αναφερω σαν  την ψυχοθεραπεια μου. Ξεκινοντας να τρεχω καθε σαββατοκυριακο πριν λιγα χρονια σε ενα παρκο κοντα στο σπιτι μου, εφτασα να τρεχω  καθε μερα και να περνω μερος σε αγωνες δρομου απο εδω και απο εκει ανα την ελλαδα .

 Αν αγαπας κατι και ασχολεισαι μαζι του, ολο και καλυτερος γινεσαι.Εχω αλλαξει συνηθειες, εχω γνωρισει νεους φιλους, εχω δει νεα μερη. Οι επιδοσεις ερχονται δευτερες μπροστα σε ολο αυτο που ανοιγεται μπροστα σου.Σιγουρα τις κυνηγαω , αλλα για να περασω τον εαυτο μου.

Εχω παρει μερος σε πολλους αγωνες δρομου, απο πολυ μικρες αποστασεις σε καποιο χωριο της Πελλοπονησου, μεχρι υπερμαραθωνιους αγωνες δρομου ακομα και στο εξωτερικο.Ο κλασσικος μαραθωνιος της Αθηνας ειναι κατι διαφορετικο.

Δικαιως ανηκει στις δυσκολοτερες διαδρομες μαραθωνιου του κοσμου λογω των χαρακτηριστικων του με τις συνεχομενες κλισεις κτλ. Ειναι ομως η αυθεντικη διαδρομη.Η διαδρομη που εκανε ο αγνωστος ημεροδρομος για να μεταφερει το μηνυμα του νικησαμε και μετα ξεψυχησε. Σε ολες τις χωρες του κοσμου αυτη η αποσταση ονομαζεται marathon αυτουσια λεξη απο την ελληνικη της προελευση.Ο τερματισμος μεσα στο  παναθηναικο σταδιο ειναι κατι που οσα και να πεις δεν μπορεις να το περιγραψεις στον αλλο , αν δεν τον ζησει.Καθε φορα δακρυζω τερματιζοντας. Περσυ και φετος εκλαψα που πηγα οσο καλα ηθελα να παω.Περσυ συγκινηθηκα πολυ που ειδα την κοπελα μου να τερματιζει και εκεινη λιγη ωρα αργοτερα, αυτον τον αγωνα πρωτη της φορα..Καθε χρονο με περιμενει ο καλυτερος μου φιλος καπου στη διαδρομη να με εμψυχωσει.Φετος ψιλοεβρεχε και ηταν εκει με την ομπρελα του. Με περιμενουν αλλοι φιλοι στο τερμα, η μητερα μου, ακομα και αρρωστοι μου απο την δουλεια μου. Βουρκωνω που τους βλεπω να πανυγυριζουν για μενα, που στην τελικη ειναι κατι που το κανω για μενα, κατι για να νιωθω αξιος και γεματος.

42 χιλιομετρα δεν ειναι και λιγα. Ειναι μεγαλη υποθεση να σταθεις στην αφετηρια και  μετα τρεχεις και τρεχεις και τρεχεις.. και στο τερμα σε περιμενει ο προσωπικος σου θριαμβος, η ικανοποιηση, και  αυτη η αναταση ψυχης που νιωθεις, που σου σηκωνεται η τριχα οταν το συλλογιεσαι.

Νενικηκαμεν και φετος...

400px-Merson-SoldatdeMarathon.jpg


Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007

Ενας απο τους δυο ειναι πιο βλακας

blakeia.bmp         Η βλακεία λένε είναι ανίκητη, υπαρχει στο σύμπαν και δεν μπορείς να τα βάλεις μαζί της.Για να τα βάλεις με έναν ηλίθιο πρέπει να πέσεις στο επίπεδο του , οπου και πάλι θα σε κερδίσει λόγω εμπειρίας στην ηλιθιότητα.

        Εδω έρχεται ο προβληματισμός. Επέτρεψα σε κάποιον βλάκα να μπεί στο άμεσο φιλικό μου περιβάλλον, και μετά να με απογοητεύσει με την κουτοπονηριά και την βλακεία του.Στον φίλο δεν προσπαθείς να κάνεις πουστιά, δεν τον χρησιμοποιείς , πόσο μάλλον για αστείους , παιδικούς λόγους.Τα έβαλα με μένα.... σκέφτομαι.Τελικά εγω είμαι πιο χαζός απο τον χαζό αφου  ενώ προέβλεψα το αποτέλεσμα  κατάφερα να χάσω την ψυχραιμία και την ηρεμία μου με την παιδική βλακεία που διαθέτει.Αν κατάφερε κάποιος να με ξεγελάσει, κάποιος που θεωρώ πιο βλάκα απο εμένα, προκύπτει συνεπαγωγικά οτι τελικά εγώ είμαι πιο βλάκας απο τον βλάκα.Εξοργίστηκα ... πιο πολυ μαζί μου. , Αφου ως γνωστό η βλακεία κυκλοφορεί ανάμεσα μας, τα έβαλα με μένα γιατί  την άφησα να με επιρρεάσει  τόσο πολύ.

Όπως και να έχει μετά απο τόσο καιρό προσωπικά νιώθω δικαιωμένος , αλλα το μάθημα μου το πήρα..

      


Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2007

Είμαστε χειροτεροι απο ζωα

 Φοβερό πράγμα. Είμαστε χειρότεροι απο ζώα.Ο άνθρωπος είναι δυστυχώς ότι χειρότερο υπάρχει στον πλανήτη.Τα ζώα στην πλειοψηφεία τους δρούν κινούμενα απο το ένστικτο. Παλια ο άνθρωπος κινούταν με την λογική , τώρα με την κουτοπονηριά.

Οι οπορτουνιστές, οι επιτήδιοι βρήκαν ευκαιρία να κοιτάξουν την πάρτη τους , εκμεταλευόμενοι τη συμφορά που έπληξε την χώρα.

Οι πολιτικοί θεωρούν την μάζα χαζή, στην πέλλοπόνησο "βρέχει" 3χίλιαρα, και όλοι προσπαθούν να εκμεταλευτούν προς άγρα ψήφων όλο το θέμα της προηγούμενης εβδομάδας. Ο ένας δίνει, ο άλλος τάζει, ο άλλος γκρινιάζει, ο άλλος ο λαοπλάνος προσπαθεί  με την εικόνα του να ξεγελάσει τον κόσμο κτλ.Πολυ κλω κλω και αυγό τίποτα.Ευκαιρία  σκέφτονται να τους πάρουμε με το μέρος μας. Ντρέπομαι.

Και βλέπεις τώρα και το άλλο. Άσχετοι τρέχουν στις τράπεζες να πάρουν το πενιχρό επίδομα που δικαιούνται οι πυροπαθείς κάνοντας την οργή τους μεγαλύτεροι.Μισθώνονται πούλμαν απο τον βορά για εκδρομή στην τράπεζα. Στριμωξίδι κακό για ένα χρηματικό ποσό που δεν είναι ούτε σταγόνα στον ωκεανό . Άσε ρε φίλε να το πάρει αυτός που έχασε όλα του τα υπάρχοντα και έμεινε μόνο με τα ρούχα που φορούσε.Πήρες την θέση του στην ουρά της τράπεζας αλλα δεν θα ήθελες να πάρεις και την θέση του οταν καιγόταν το σπίτι του.

Έιμαστε ένα βήμα απο τον κανιβαλλισμό.Ωσάν τους τυμβωρύχους κάποιοι ψάχνουν για λάφυρα στις καμένες περιουσίες του κόσμου, κυριολεκτικά και μεταφορικά.Θυμίζει το κοτέτσι που πάνε οι κότες και τσιμπανε την κότα που ψόφησε.

Αλήθεια το λέω οτι ντρέπομαι...


Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2007

χτες το μετρο ηταν γεματο.

     Χτές ήταν η πολυσυζητημένη πιά σιωπηρή διαμαρτυρία.

Δέν ξέρω  αν πετύχαμε κάτι με αυτή την κίνηση ή αν θα ιδρώσει κανενός το αυτί αλλα απο το τίποτα...

   Περίμενα μόνος το μετρό να κατέβω στο σύνταγμα και για πρώτη φορά  έμεινα στην αποβάθρα περιμένοντας τον επόμενο συρμό επειδή δεν χωρούσα σε αυτόν που είχε έρθει. Γεμάτο κόσμο με το μαύρο χρώμα να κυριαρχεί στα ρούχα των επιβατών που έβλεπα απο το παράθυρο.

Έφυγε ο συρμός , περίμενα τον άλλο, πάλι γεμάτα τα βαγόνια.Τώρα όμως μπήκα, δεν θα καθόμουν να περιμένω άλλα 7 λεπτά. Ένα πράγμα φοβερό. Ένα στριμωξίδι διαφορετικό. Ο ένας πάνω στον  άλλο, στριμωγμένοι έτοιμοι να ξεχυλίσουμε απο το βαγόνι αλλά .... κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε. Ξέραμε όλοι οτι όλοι πάμε στο σύνταγμα. Κοιτούσε ο ένας τον άλλον και σκεφτόταν "να  ένας blogger     ακόμα"     .Τουλάχιστον αυτή η σκέψη  πέρασε συχνά απο το μυαλό μου. Yπομονετικά κατεβήκαμε και η μαύρη λαοθάλασσα ξεχύθηκε στο γνωστό μέρος.

  Τόσοι πολλοί άγνωστοι μεταξύ μας, μακρυά απο μικροσυμφέροντα , σιωπηλοί για τον ίδιο λόγο μαζεμένοι.

Έσυ που το δίαβασες αυτό τώρα, μπορέι και να με είδες χτές εκεί , οπως κι εγώ εσένα. Μακάρι ρε γαμώτο να μην χρειαζόταν όλο αυτό.... μακάρι να μην ερχότανε αυτη η συμφορά αυτή η δυστυχία , αυτή η καταστροφή

                                  


Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2007

Ο Μιχαλακης και τ αμαξι του.

   Έιναι φοβερό αυτό που μας έχουν περάσει σαν νόημα της λέξης ευτυχία.Το να αποκτήσει ο άλλος  ένα υλικό αγαθό με το οποίο προφανώς θα φαίνεται απέναντι στους άλλους είναι κάτι  τον οποίο θα τον κάνει "ευτυχισμένο".

    Δέν φταίει όμως αυτός , έτσι μας έχουν επιβάλει να σκεφτόμαστε. Ο φίλος μου ο Μιχαλάκης ένας απο αυτούς που σκέφτονται έτσι. Καλό παιδί ,  ταλαιπωράκι και αυτός , χαμηλόβαθμο στέλεχος σε ένα απο τα σώματα ασφαλείας δηλαδή καραβανάς,.... είχαμε βγεί πρίν απο μέρες να πούμε τα νέα μας.

   Μέσα στην αμπελοφιλοσοφία και την χαλαρώτητα που έφερε το ποτό , η κουβέντα ήρθε στην ευτυχία.Προσωπικά πιστεύω οτι ο κόσμος δεν είναι πια ευτυχισμένος. Έχει παρερμηνέυσει τον όρο ευτυχία , συχνά τον μπερδεύει με λέξεις όπως ικανοποίηση , ευχαρίστηση κτλ.

   Για να μήν μακρυγορώ λοιπόν, ο φίλος μου αυτός μου έιπε οτι είναι πολύ ευτυχισμένος που αγόρασε ένα απο τα μικρά αυτοκίνητα , εκείνα τα πολύ  παλία μοντέλα που τώρα τελευταία εμφανίζονται όλο και πιο συχνά στους δρόμους, γυαλισμένα, "πειραγμένα", και που η μόδα τους τα έχει επαναφέρει πανάκριβα. Η ευτυχία του αυτή εστιάζεται στο οτι θα τον βλέπουν οι φίλοι του μέσα σε αυτό το αμαξάκι, πιθανόν να νιώθει και αρεστός στο αντίθετο φύλλο που θα είναι μέσα σε μία ρόδα της μόδας.Πίσω απο όλα αυτά ομώς υπάρχει η αθέατη πλευρά της ιστορίας που δυστυχώς βρίσκεται σχεδόν πίσω απο κάθε μία τέτοια ιστορία.

  Ο Μιχάλης λοιπόν δεν μπόρεσε να μου δώσει μία απάντηση που θα με ικανοποιούσε σχετικά με  την παρατήρηση μου , δηλαδή οτι θα έφτανε η στιγμή που θα στερούσε απο τον εαυτό του μία βόλτα σε ένα μπαράκι με τους φιλούς του προκειμένου να καλύψει την δόση της  νέας του αγοράς , ή προκειμένου να γεμίσει με βενζίνη το νέο του απόκτημα. Όχι μόνο εκείνος , έχω πολλά παραδείγματα , απο συναδέλφους , γνωστούς κτλ που δουλεύουν δύο δουλείες, δουλεύουν υπερωρίες, για να αποκτήσουν με το αγχος και την ανασφάλεια της δόσης ένα υλικό αγαθό που θα γεμίσει την ματαιοδοξία τους. Γίνεται ευτυχισμένος ο άλλος που αγοράζει με δόσεις κάτι που απο την αρχή δεν αντέχει η τσέπη του (εδώ υπάρχει μια παροιμία με κάτι μεταξωτά βρακία), αγοράζει το άγχος του παρκαρίσματος , το αγχός της απώλειας αυτού που πήρε, και γενικά αποκτάει σε πολύμηνες  δόσεις ένα πάγιο έξοδο.

John-Cooper-Works-GP-Tuning-Kit-1_high.jpg

  Δυστυχώς  η μικρότητα αυτή φαίνεται  στην πρώτη μικρογρατζουνιά στο πρώτο μικροατυχηματάκι. Έκει λυπάσαι τον φίλο σου, τον γνωστό σου κτλ για την στεναχώρια την μαύρη που έχει πέσει μέσα .Και όμως αυτό το αγοράζεις πάντα μαζί με αυτό που  σε κάνει ευτυχισμένο. Είναι στο πακέτο. Δεν γίνεται αλλιώς.

Ευχήθηκα καλορίζικο, καλοτάξιδο στον φίλο μου και μακάρι να εντωπισει πράγματα που θα τον κάνουν πράγματικα ευτυχισμένο.


Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2007

Που χαθηκες εσυ;

Πέρασαν 5 μήνες απο την τελευταία φορά που έγραψα εδώ.

5μήνες που μέσα σε αυτούς έγιναν  πολλά.

Έμεινα χωρις δουλεία, βρήκα αμέσως δουλεία, πολλούς αγώνες δρόμου, διακρίσεις σε μερικούς απο αυτούς, προβλήματα στην σχέση μου,  προβλήματα  με συγγενείς , προβληματισμοί με φίλους,μια τα λυνείς μια τα ξαναβρήσκεις μπροστά σου.Τώρα είμαι καλά.

Ήρθε το καλοκαίρι, φέυγει το καλοκαίρι και δεν έχω πάει διακοπές..

Τρέχω και "τρέχω".Αυτό κάνω κάθε μέρα.

Μαζεύτηκαν πολλές σκέψεις , πολλές παρατηρήσεις , σιγά σιγά θα ξαναπάρω  φόρα ....


Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2007

Έχει πλάκα η τηλεόραση.

 Έχω να παρακολουθήσω τηλεόραση κυριολεκτικά πολλούς μήνες. Απο επιλογή.

Πώς μου ήρθε να την ανοίξω τώρα  με το πρωινό μου δεν ξέρω. Δεν αντέχεται όμως ρε παιδί μου. Βλέπεις την ανοησία στον μέγιστο βαθμό της.

 Ακούς και κάτι φράσεις , όπως "ήταν λίγο άδικο που αδικήθηκα στα καλλιστεία" . Δηλαδή υπάρχει και πολύ και λίγο άδικο~ Εγω ξέρω οτι  υπάρχει το δίκιο ή το άδικο και όχι το πολύ και το λίγο δίκιο.Φαντάσου αυτή η καθόλα όμορφη κοπέλα τελικά να πετύχαινε την ολοκλήρωση της ματαιοδοξίας της και να ασχολόυνταν μαζί της τα ΜΜΕ.

Βέβαια δεν θα έιχε διαφορά με τις άλλες που έχουν ανοίξει τον ψυχρό πόλεμο του μπούστου. Ακύρηχτος αλλα ο σκοπός είναι ποιανής το βαθύ μπούστο θα κερδίσει την πρωινή τηλεθέαση, άσχετα με το τί λέει ο στόμας της που  λέει και η γιαγιά μου.

Αλλού πάλι κάνουνε λέει λιτανεία για την  ανομβρία. Τώρα αυτό είναι μέσα στα θρησκευτίκα πλαίσια~ Προσωπικά μου φέρνει στο  μυαλό εικόνες με ινδιάνους και χορό της βροχής. Ας θυσιάσουμε  και την γυνάικα του πρωτομάστορα σε κάποιο δημόσιο έργο για να στερίωσει άφοβα το έργο.

Άλλος  τίτλος " Οικοδόμος σκαρφάλωνε σε μπαλκόνια και έκλεψε 4000 γυναικεία εσώρουχα". Τώρα είναι είδηση αυτό, είναι αληθινή είδηση~ Είναι θέμα  όμως κουβέντας σε πρωινή  εκπομπή με τους "ωραίους" και τις "ωραίες" με τα μακρυά πόδια.

Ντρέπεσαι για την κατάντια...

 Δεν έχω χρόνο  να περιγράψω  και άλλα.

Ευτυχώς όπως έλεγε το σύνθημα σε τοίχο στα Εξάρχεια," η ΤV έχει και OFF".no-tv.jpg


Τρίτη, 13 Μαρτίου 2007

Ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια.

         Είναι λίγα χρόνια που τρέχω . Τρέχω στο πάρκο για το κέφι μου,τρέχω μετα τη δουλειά μου, τρέχω στις διακοπές μου, τρέχω και ξεχνιέμαι. Λίγοι μπορούν να καταλάβουν την σχέση ψυχικής ηρεμίας με την σωματική κούραση.Το  έχω ονομάσει , η ψυχοθεραπεία μου.

         Δέν μπορώ να πώ πώς διατηρήθηκε αυτό , ίσως απο ένα αθλητικό παρελθόν, ίσως απο πέισμα ,  αλλα σίγουρα ξεκίνησε απο σύμπτωση, τυχαία απο παρότρυνση ενός φίλου.

         Ξεπέρασα με αυτό πολλούς σκόπελους, πολλά προβλήματα και προσωπικές αποτυχίες. Διαζύγιο, ανεργία κτλ. Κόπηκαν κακές συνήθειες, έκανα νέους φίλους, γνώρισα νέα πράγματα  νέες παραστάσεις.

        Είναι  για μένα μία λειτουργία σημαντική πια. Τρέχεις  και με κάθε βήμα σου , με κάθε κραδασμό του κορμιού σου  , μαζί με τον ιδρώτα που πετάγεται απο πάνω σου, φεύγουν σιγά σιγά και άλλα πράγματα. Συναισθήματα αρνητικά , όπως θλίψη, οργή, απογοήτευση , και πάει λέγοντας. Η  κίνηση κάποια στιγμή γίνεται μηχανικά, παύεις να ελέγχεις με το μυαλό σου το κορμί σου. Το μυαλό πετάει, ίσως να βρίσκεται κάποιες φορές σε πράγματα που σε απασχολούν , αλλα σίγουρα πολλά απο αυτά τα οργανώνεις και τα  λύνεις τρέχοντας.

       Η μέγαλη ικανοποίηση έρχεται όταν συνειδητοποιείς τί έχεις κάνει μετα απο τον τερματισμό σε έναν αγώνα μαραθώνιο ή σε μία απόσταση μεγαλύτερη απο αυτόν. Το δάκρυ κυλάει αυθόρμητα , η ανάταση ψυχής μετά τον προσωπικό πάντα θρίαμβο,  άσχετα με τον χρόνο σαν επίδοση που θα φέρεις είναι πράγματα που μόνο αν τα ζήσεις τα καταλαβαίνεις.  

      Τρέχω  σχεδόν κάθε μέρα και ας με κοιτάνε περίεργα καμιά φορά διάφοροι που δεν μπορούν να καταλάβουν τι κερδίζω με αυτό. Ας λένε αυτός είναι τρελός  οι συνάδελφοι μου για παράδειγμα, αλλα με την δική μου την τρέλα δεν βλάπτω κανέναν. Αντίθετα με βλέπουν γελαστό. Πρώτα απο όλους με βλέπουν γελαστό οι άνθρωποι μου. Αυτοί με καμαρώνουν έτσι και εγώ εκείνους

    

runners.jpg


Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2007

Τι ακριβώς θέλουν τελικά οι γυναίκες.

Μια μέρα, ύστερα από μία πολύ σκληρή μάχη ο βασιλιάς Αρθούρος πιάστηκε αιχμάλωτος και οδηγήθηκε στον άρχοντα ενός γειτονικού βασιλείου. Ο νικητής βασιλιάς, συγκινήθηκε από τη γενναιότητα και τον ενθουσιασμό του νεαρού Αρθούρου και του υποσχέθηκε να τον αφήσει ελεύθερο αν κατάφερνε να απαντήσει στο παρακάτω πολύ δύσκολο ερώτημα:
"Τι ακριβώς θέλουν οι γυναίκες ;".
Ο Αρθούρος θα είχε στη διάθεσή του ένα χρόνο για να απαντήσει στο δύσκολο ερώτημα κι αν δεν κατάφερνε να βρει ικανοποιητική απάντηση, θα καταδικαζόταν σε θάνατο. Ένα τέτοιο πρόβλημα που θα έφερνε σε αμηχανία και τον πιο σοφό άνθρωπο, φάνηκε στο νεαρό βασιλιά δυσεπίλυτο, έχοντας όμως ως εναλλακτική λύση μόνο το θάνατο, δέχτηκε την πρόκληση και επέστρεψε στο βασίλειό του. Από τη μέρα εκείνη άρχισε να ρωτάει τους πάντες. Την πριγκίπισσα, τις πόρνες, τους ιερείς, τις δεσποινίδες της αυλής και δε συμμαζεύεται, κανείς όμως δεν του έδωσε ικανοποιητική απάντηση. Αυτό που του συνέστησαν οι περισσότεροι ήταν να απευθυνθεί σε μια γριά μάγισσα που κατοικούσε στην περιοχή, η οποία σίγουρα θα ήξερε τη σωστή απάντηση, αλλά θα την έδινε έναντι πολύ ακριβού ανταλλάγματος καθώς ότι ήταν πασίγνωστη για τις υπέρογκες ανταμοιβές που απαιτούσε, όταν ζητούσαν τη γνώμη της.
Ο χρόνος περνούσε μέχρι που έφτασε η τελευταία μέρα κι ο βασιλιάς Αρθούρος δεν είχε άλλη επιλογή από το να επισκεφτεί τη γριά μάγισσα και να συμβουλευτεί τη γνώμη της. Η γριά δέχτηκε να απαντήσει αλλά μόνο με τον όρο να πάρει για άνδρα της το Gawain, τον πιο γενναίο από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης και καλύτερο φίλο του βασιλιά Αρθούρου.!
Η ιδέα προκάλεσε φρίκη στο βασιλιά. Η γριά είχε μια γαμψή καμπούρα, ήταν απαίσια, είχε μόνο ένα δόντι, βρώμαγε σα βόθρος, συχνά, δε, έκανε κάτι χυδαίους θορύβους. Δεν είχε συναντήσει ποτέ του ένα τόσο απωθητικό ον. Αρνήθηκε να πληρώσει. Δεν μπορούσε να καταδικάσει τον καλύτερο του φίλο να επωμισθεί για λογαριασμό του ένα τόσο δυσβάστακτο φορτίο.

Ο Gawain, πληροφορήθηκε την πρόταση της μάγισσας και ζήτησε ακρόαση από το βασιλιά λέγοντάς του ότι καμία θυσία δεν ήταν για αυτόν τόσο μεγάλη προκειμένου να γλιτώσει τη ζωή του Βασιλιά του και της Στρογγυλής Τραπέζης κι ότι ήταν πρόθυμος να δεχτεί τη γριά για γυναίκα του.
Έτσι ανακοινώθηκε κι ο γάμος τους και η γριά απάντησε επιτέλους στο ερώτημα:
"Αυτό που θέλει στην πραγματικότητα μια γυναίκα είναι να είναι αφέντης της ζωής της".
Όλοι συμφώνησαν ότι από το στόμα της γριάς μάγισσας βγήκε μια πολύ μεγάλη αλήθεια κι ότι σίγουρα η ζωή του βασιλιά δεν διέτρεχε πλέον κανέναν απολύτως κίνδυνο. Όντως ο γείτονας βασιλιάς χάρισε στον Αρθούρο τη ζωή του και του εγγυήθηκε πλήρη ελευθερία.
Τι έγινε όμως με τον Gawain και τη γριά μάγισσα;

Ο Αρθούρος διακατέχετο από ανάμικτα συναισθήματα ανακούφισης και αγωνίας ενώ ο Gawain συμπεριφερόταν όπως πάντα με ευγένεια και γενναιοφροσύνη . Η μάγισσα αντιθέτως επέδειξε τη χειρότερη συμπεριφορά. Έτρωγε με τα χέρια, ρευόταν, αεριζόταν κι έφερνε τους πάντες σε αμηχανία με τη συμπεριφορά της.
Την πρώτη νύχτα του γάμου ο Gawain ετοιμαζόταν να περάσει τη χειρότερη νύχτα της ζωής του, γενναίος όμως καθώς ήταν το πήρε απόφαση και εισήλθε στο συζυγικό δωμάτιο. Τότε διαπίστωσε πως τον περίμενε μια μεγάλη έκπληξη.
Μπροστά στα μάτια του, στο συζυγικό κρεβάτι ήταν ξαπλωμένη ημίγυμνη, η ομορφότερη γυναίκα που είχε δει ποτέ του. Ο Gawain έμεινε έκθαμβος. Όταν ξαναβρήκε μετά από λίγα λεπτά τη μιλιά του, ρώτησε τη μάγισσα τι ακριβώς της είχε συμβεί.
Η μάγισσα του απάντησε πως ήταν πολύ γλυκός κι ευγενικός μαζί της, όταν είχε την απωθητική της μορφή και γι' αυτό θέλησε να του δείξει και την άλλη της μορφή, την όμορφη, κι ότι τη μέρα θα είχε τη μία και τη νύχτα την άλλη.
Τον ρώτησε, λοιπόν, ποια από τις δύο μορφές επιθυμούσε να έχει τη μέρα και ποια τη νύχτα.
Τι οδυνηρό δίλημμα! Ο Gawain μπήκε σε σκέψεις. Τι να ήταν καλύτερο;
"Να έχει στο πλευρό του μια πανέμορφη γυναίκα τη μέρα, τότε που τον βλέπουν οι φίλοι του κι όλος ο κόσμος και μια κακάσχημη και απωθητική μπαμπόγρια τη νύχτα"
ή "να 'χει μια μπαμπόγρια τη μέρα και τη νύχτα να χαίρεται τη συντροφιά μιας τόσο πανέμορφης και γοητευτικής νεανίδος";
Εσείς τι θα διαλέγατε; Η τελική επιλογή του Gawain απέχει ένα κλικ στο παρακάτω κουμπί...
...αλλά μην απαντήσετε αν δεν επιλέξετε τη δική σας απάντηση.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Απάντηση

Ο Gawain είπε στη μάγισσα ότι θα την άφηνε αυτή να επιλέξει για τον εαυτό της. Μόλις το άκουσε αυτό, η μάγισσα του χαμογέλασε και του ανακοίνωσε ότι θα ήταν όμορφη όλη τη μέρα κι όλη τη νύχτα επειδή τη σεβάστηκε και την άφησε να είναι αφέντης του εαυτού της. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;
Δεν έχει σημασία αν η γυναίκα σου είναι όμορφη ή άσχημη, αν είναι έξυπνη ή χαζή αφού....

...κατά βάθος είναι πάντα μια μάγισσα.!

marvelous_magic.jpg

Το διάβασα κάπου και μου άρεσε γι αυτό το έβαλα εδώ.


Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2007

6η η Κατερίνα στην ευρώπη και λοιπόν; (με αφορμή αυτό)

Τελικά η κατερίνα , το γρήγορο κορίτσι του ελληνικού στίβου βγήκε 6η στην γενική κατάξη στο πανευρωπαικό πρωτάθλημα στίβου.

  

Με χαλάει ο οπουφυσαειοανεμοισμός. Άσχετα με το αποτέλεσμα που έφερε χτές, είδα κάποιους να φωνάζουν, να χτυπιούνται ,"παμε κορίτσι μου κτλ" την ώρα που η τηλεόραση μετέδιδε την κούρσα της.

Αυτό που με ενοχλεί είναι οτι οι περισσότεροι απο τους μισούς που είδα να φωνάζουν, να παθιάζονται με τον τελικό των κοριτσιών, ανήκουν σε αυτούς που όχι μονο απογοητεύτηκαν με το σκάνδαλο πριν την ολυμπιάδα με τους κορυφαίους γρήγορους της χώρας , αλλα σε αυτούς που παθιαζόντουσαν πάλι βρίζοντας πριν 3 χρόνια.

Ξέρεις πόσο με ενοχλούν αυτοί που μιλάνε για να μιλήσουν, που ξεχνάνε αυτό που λέγανε πρίν,φωνάζουν για να ψωνάξουν, που απλώς μιμούνται το πλήθος και έχουν και άποψη  για όλα στην οποία δεν χωράει η αμφιβήτηση σου~ Πόσο αστείοι είναι όλοι αυτοί..

0,1886,2380645,00.jpgl2395756.jpg

Profile

dr_akamatis Εκτός Τόπου
κάπου ανάμεσα στο πλήθος
Το προφίλ μου

Powered by pathfinder blogs